De tweede wereld oorlog was ten einde. Een jonge vrouw in Amsterdam bevalt van een jongen, de vader is al niet meer in Nederland. De wereld is hard maar niet onmogelijk. Met veel liefde, moed en hoop groeit de jongen op tot een sterke man, mijn vader. Dat we niet alleen onze kleine groep met familie leden zijn, weten we al, maar waar we moeten zoeken is ons een raadsel.
Maar na meer dan 65 jaar vind er toch een klein wonder plaats. De familie, onze familie, de familie van mijn vader, mijn familie, is eindelijk bij elkaar.
Een klein optel sommetje:
Mijn vader heeft 7 broers en zussen, zij hebben 16 kinderen, en die hebben gezamelijk weer 32 kinderen.
In een klap heb ik er 55 familie leden bij.
Al konden ze niet allemaal tegelijkertijd naar Nederland komen, het was de mooiste belevenis van het jaar om te zien dat we eindelijk bij elkaar waren. Nee... er gaat niets boven familie.
No comments:
Post a Comment