Dromen waarmaken

Zondag avond gingen een aantal lang gekoesterde dromen wereldwijd in vervulling. 

Joan Franka werd verkozen als algehele winnaar van het Nationaal Song Festival (mijn persoonlijke voorkeur ging uit naar het liedje Chocolate van Raffaela Paton - puur omdat het een simpel en gezellig liedje is en ik denk dat we daar meer kans mee maken).

Verder kreeg Meryl Streep haar 3de Oscar, gorilla Dafina is bevallen van een jong in Artis en Sacha Baron Cohen kreeg het voor elkaar om live op televisie de as van Kim Jong Il te verspreiden over de rode loper van de Oscars (een geplande toch grappige droom en ik denk dat hij zich omdraait in z'n graf). 

Zoveel dromen, zoveel locaties.

Een droom is iets ontastbaars dat we tastbaar willen maken. Het is het idee dat ergens iets is dat we willen hebben omdat we 'weten' dat het ons een beter mens, vader, vrouw, kind, vriend(in) zal maken. Het is de klik die we nodig hebben om te kloppen in ons leven. We zijn bereid om er dingen voor op te geven en in sommige gevallen zelfs ons leven. 

Soms is het makkelijker te helpen met de dromen van anderen. Organisaties als Make a Wish en zelfs de CNN Freedom Project zijn er voor opgezet om mensen de kans te geven om wensen van anderen wat makkelijker (en soms wat moeilijker) laten uit komen. Dromen over vliegen, een ster zijn, vrouwen, kinderen en mannen bevrijden van slavernij, het zijn moderne dromen die we allemaal wel eens hebben.

Het is inspirerend om te zien hoe mensen hun wensen en dromen laten uitkomen en de veelal positieve reacties die mensen erop geven. Het geeft andere mensen hoop en zin om de wereld in te gaan en hun eigen droom te realiseren. 

Maar wat als je het niet durft? Of denkt dat je het niet kan? Of niet waard bent? 

Wat dan?

M'n broer zei laatst tegen me: Erkenning komt niet alleen uit werk maar ook uit de simpele dingen die je voor anderen doet. Het zijn de kleine dingen waar mensen gelukkig van worden.

Ik denk dat hetzelfde geld voor dromen. Het zijn de kleine dingen die tellen en een groot geheel maken. 

Dus wat als je bang bent dat je je droom niet waard bent? Of denkt dat je het niet kan?

Waarom niet stapje voor stapje? Kleine stapjes om een grote afstand af te leggen.

Een duwtje in de rug van anderen is handig, soms ook nodig maar ik ga er nooit van uit dat iemand me de juiste richting zal wijzen.

Mijn pad naar mijn dromen zal ik zelf moeten zoeken, met vergrootglas, atlas, een fles Prosecco, twee rollen duct-tape en zak Beef jerky (als het even uitkomt).

Baby-steps duren langer maar wat zou de lol ervan zijn als je droom zo in je schoot wordt geworpen? Meryl heeft jaren erover gedaan om drie Oscars te vergaren, hoe kan ik verwachten dat ik plots alles heb wat ik wil?

Mijn lijstje met echte dromen is niet zo heel lang. Een stuk of vier punten. De een moeilijker dan de ander maar al met al, geen van mijn dromen ogen onmogelijk. 

Mijn kleine stapjes zijn begonnen.